We can fly.

ฮาเหลๆ ได้เวลามาอัพแล้ว ปิดเทอมแล้วเย่ๆ
และก็มีเรื่องราวเยอะแยะผ่านมา

ประเด็นในวันนี้คือการไปเข้าค่าย selection campของเอเอฟเอสตั้งแต่ 8-10ต.ค.51
หลังจากที่เราผ่านการสัมภาษณ์เขตได้มาอย่างงงๆ ค่ายนี้จัดที่จ.สุพรรณบุรี โรงแรมศรีอู่ทอง บรรยากาศโดยรวมนั้นแน่นอนว่าสนุกสนานมากมายกิ้วๆ

วันแรก8ต.ค.
ตื่นกันมาเช้าโคตรๆ ตีสี่ได้ แล้วออกกันจากโรงแรมไปสำนักงานafs ไปถึงก็ค่อนข้างจะเร็วก็รอๆ ก็มองๆกลุ่มเพื่อนๆจากที่อื่นๆมาก็ประเมินกันด้วยสายตา แล้วเราก็ต้องเริ่มแยกย้ายไปตามกลุ่มที่เค้าจัดไว้ให้ เราอยู่กลุ่มสอง อันประกอบไปด้วย เรา หนี เนย โรส ดิ๊พ หมัด นุช และบัดดี้ เค้าให้กลุ่ม1-3นั่งบัสแรก แต่ด้วยความเป๋อสุดอิชั้นเจือกไปนั่งบัสสอง ฮ่าๆ อุตส่าห์ไปทำความรู้จักกะเค้าไว้แล้ว ซักพักนึงรู้สึกผิดปกติแล้วก็รู้ตัวว่าชั้นนั่งบัสผิดเลยรีบกลับไปบัสตัวเอง(ดีนะที่รถยังไม่ออก) แล้วสักพักรถก็ค่อยๆออก ระหว่างทางพี่ๆก็แนะนำตัว และจับบัดดี้บัดเดอร์กัน แล้วก็มาแนะนำตัวน้องๆกันต่อ พร้อมท่าอย่างนี้ๆ เสียดายอีนีฟไม่แรง อดเห็นช็อตเด็ด ชั้นกะติฟอุตส่าห์ตั้งตาดู เหอๆ
พอมาถึงโรงแรงศรีอู่ทองก็เอาของลงจากรถกัน แล้วก็เค้าแบ่งห้องให้แล้วคือห้องเรานะจ๊ะ 1308 อันประกอบไปด้วย ฉัน น้ำตาล(น้องรร.เดียวกัน) และฟิลด์ผู้ถือกุญแจ (จากยว.) แล้วก็ไปห้องบอลรูมกัน บรรยากาศดูเป็นทางการ มีประธานมาเปิดพิธี ทุกคนจะดูเกร็งๆ มีคุณเจพี ทูตอเมริกาในประเทศไทย น่ารักมาก พยายามพูดไทยด้วย ฮ่าๆ เรียกเสียงหัวเราะ คลายบรรยากาศที่ตึงๆได้ดี อ้อจะบอกว่า การคัดเลือกครั้งนี้มีทั้งหมด 47 คนมาจากทั่วทุกภาคเลย เราก็พยายามทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ไว้บ้าง แล้วแต่อารมณ์ ซักพักก็ไปทานข้าวเที่ยง อาหารที่นี่จะเป็นบุฟเฟ่ เช้า เที่ยง เย็น โฮะๆๆ ไฮโซดี(รึว่าเราบ้านนอกกันแน่ ไม่แน่ใจหวะ)  แล้วไปขึ้นห้องล้างหน้าล้างตาเก็บข้าวของ ลงมาตอนบ่ายก็เป็นเอเอฟเอส สปิริต แหม..พี่แกมาถึงก็ให้เต้นๆ เล่น ไรเงี้ย พวกเราก็ยังไม่คุ้น ยังใหม่ๆอายๆ เต้นก็แบบแอ๊บๆแต่ละคน หึหึ ผ่านไปช่วงของวันนี้ก็จะเป็นเอเอฟเอสสปิริตกับอลัมไนคอนเฟอเรนซ์ คือมีพี่ๆทุนafs-yesที่กลับมาจากประเทศอุปถัมภ์มาเล่าประสบการณ์ แล้วก็จะมีแบบกิจกรรมแสดงโปรเจคต่างๆที่พี่ๆเค้าทำ ระหว่างอยู่ที่นู่นและกลับมาประเทศบ้านเกิดแล้ว ดูแล้วก็น่าหนุกดีอะ แต่ท่าทางจะเหนื่อยง่า ตัวอย่างโปรเจ็คที่พี่ๆเค้าทำ เช่น ทำเสื้อขาย ทำอาหารขาย ไปเป็นอาสาสมัคร เอาเงินที่ขายไปช่วยน้องๆ ที่ด้อยโอกาส เป็นต้น สลับกับafs spirit แล้วก็กิจกรรมสุดท้ายของวันนี้คือการทำงานกลุ่มอ่ะ ให้ช่วยกันคิดว่าจะแสดงความเป้นไทยได้อย่างไรบ้างเมื่อไปอยู่ที่นู่น เราก็ไม่ได้เสนอแนะไรมากอ่ะ เซงคนหวะ เหอๆ

วันที่สอง 9 ต.ค. วันแห่งการตัดสิน!!
วันนี้จะเป็นวันสัมภาษณ์จะเป็นการเริ่มเก็บคะแนน เก็บทั้งวัน ทุกอย่างที่ทำมีผล แต่..เราซวยสุดๆโดนคนแรกของกลุ่ม ดอกม๊ากกกกกกกกก
ในห้องสัมภาษณ์เป็นห้องโถงใหญ่ๆ(ห้องบอลรูมอ่าแหละ)จะแบ่งเป็นสองโซน โซนแรกที่เราจะสัมภาษณ์ประกอบไปด้วย6โต๊ะ แบ่งเป็นตามกลุ่ม เราอยู่กลุ่ม2ก็ไปนั่งสัมฯที่โต๊ะกลุ่มสอง โต๊ะนึงจะประกอบด้วยกรรมการสามคน ในนั้นจะมีรุ่นพี่หนึ่งคน (รุ่นพี่ที่อยู่มหาลัยหรือจบแล้ว) การสัมภาษณ์จะเป็นไปแบบสบายๆแต่อยากจะบ้าตาย (อ่าวงง) เริ่มมาก็แนะนำตัว แล้วเค้าก็จะเจาะคำถามจากที่เราแนะนำตัวไปด้วย แล้วก็ดูportfolioเราไปพลางๆ  ด้วยจะเล่าเท่าที่นึกออก
Q: อยากเป็นอะไรในอนาคต     A :ทันตแพทย์
Q: ทำไม?     A: เพราะตอนเด็กๆนู๋ฟันผุบ่อยๆจึงต้องไปเจอกะพวกเขาบ่อยๆ (กรรมการแอบยิ้ม) พวกเขาใจดีมากๆ ทำให้นู๋ประทับใจในพวกเขา (ภาษาอังกฤษตูตอนนั้นแบบว่าไม่ไหวมากๆ คำถามจึงเริ่มเปลี่ยนมาเป็นภาษาไทย ตึง!! )
ต่อพี่นารจถามว่าดูจากพอร์ตฯแล้วทำกิจกรรมเยอะ(ตรงไหนฟะ) แล้ว..อะไรต่อแล้วฟะจำไม่ได้ ข้ามๆ
Q:มีเพื่อนเยอะมั๊ย     A: ก็เยอะคะ มีหลายๆกลุ่ม
Q: เวลาละหมาดถ้าอยู่ที่นู่นจะทำยังไงถ้าละหมาดไม่ทันตอนเที่ยง A: ก็ไปละหมาดควบตอนเย็นก็ได้นะคะ
Q: แล้วเวลาละหมาดมีตอนไหนบ้าง  A: อธิบายไปบลาๆๆๆๆ
Q: แล้วถ้าสมมติต้องละหมาดในห้องเรียนหละ จะทำได้มั๊ย   A: (ถึงคราวตันแล้วกุ) ..เอ่อ ไม่เคยทำอ่าคะ เพราะถ้าละหมาดไม่ทันก็จะกลับไปควบ (ออกแนวมั่ว)
Q: แล้วอาหารหละทานยังไง ถ้าทั่วไปจะทานได้มั๊ย   A: ก็ทานนะคะ เลือกทานเอา พวกฟาสฟูสธรรมดานู๋ก็ทาน พิซซ่าฮัตไรงี้ก็ทาน (ชักไม่แน่ใจว่าจะยืดหยุ่นไปมั๊ย)
Q: แล้วที่บ้านเป็นอย่างไรบ้าง    A: (งงกะคำถามต้องตอบไงฟะ) ก็โอเคอ่าคะ โอเคๆๆ (นึกไม่ออกจิงจิ้ง) ก็ให้อิสระนู๋กัน อยากทำอะไรก็ให้ เพราะเชื่อใจ
Q: พ่อแม่ค้าขายอะไร       A: ก็ขาย..คะ
Q: ช่วยเค้าขายบ้างมั๊ย    A :ช่วยคะ เวลาไม่อยู่ หนูก็เฝ้าบ้าน
Q: ขายเป็นหรอ              A:ขายเป็นคะ ท่านสอนไว้
Q: แนะนำลูกค้าบ้างมั๊ย   A: ก็แนะนำคะว่าอย่างนี้ ๆๆ นู่น นั้น
Q: แล้วอย่างนี้ก็ไม่มีเวลาว่างเลยหละซิ  A: มีคะ เพราะนู๋ทำเฉพาะตอนท่านไม่อยู่
Q:แล้วอย่างนี้เวลาว่างทำอะไร A: (เฮ่ย ..คิดไม่ออก ดอกแล้ว) ก็ช่วยที่บ้าน เล่นคอม ดูทีวี (ไมกุไม่บอกอ่านหนังสือวะ ลืมง่า)
Q: เล่นคอมหรอ วันละกี่ชม. แล้วเล่นอะไรบ้าง  A: วันละไม่เกินสองชม.อ่าคะ(แหลมาก )  ก็ทำงาน ทำการบ้าน เล่นเกมบ้าง
Q: เล่นเกมอะไรหรอ        A: (เวนแล้วไมชั้นพูดงี้ฟะ ..ไม่ได้เล่นทีง่า หลุดไรออกมาเนี่ย) ไม่ได้เล่นอ่าคะ  บางทีก็msnอย่างนี้อ่ะคะ
Q: แล้วเล่นอะไรอีก       A: (นึกไม่ออกแล้วง่า..จะเอาอะไรอีกค้า) ไม่มีแล้วคะ
Q: ตอนว่างทำอะไรอีกบ้าง   A:(จะเอาอีกหรอ) ก็เล่นกีฬากับเพื่อนอ่าคะ
Q: ถ้าไปแล้วกลัวอะไรบ้าง     A: กลัวหรอคะ อืมม..(ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว นึก) ไม่รู้ซิคะ โฮมซิกก็คงไม่เพราะนู๋อยู่หอแต่เด็ก ก็คงกลัวเรื่องภาษามั้งคะ ถ้าภาษาโอเคหลายๆอย่างก็โอเค หาเพื่อนก็ง่าย จะได้มีเรื่องชวนเพื่อนคุย จะได้เรียนเข้าใจ
Q: แล้วจะทำความรู้จักกับเพื่อนยังไง   A: ก็ชวนคุยก็ได้นะคะ แล้วแนะนำตัวเรา หรือไม่ก็เขียนชื่อเพื่อนเป็นภาษาไทยให้เค้าดูเค้าจะได้สนใจ
Q: จะเอาอะไรไปเผยแพร่    A: อืมก็มีหลายอย่างเลยนะคะ อย่างเช่น สัตว์ที่เค้าไม่มี ช้าง อะไรอย่างนี้ ธงชาติไทย แผนที่ มวยไทย อะไรอย่างนี้ (งงไมกุไม่บอกเหมือนชาวบ้านฟะ รำไทยไรงี้ เง้อ)
Q: พูดถึงอเมริกาแล้วนึกถึงอะไร  A: นึกถึงประเทศที่ใหญ่ ใหญ่มากๆ แล้วก็มีอำนาจ(กรรมการตกใจเล็กน้อย (..แล้วกุหลุดอะไรมาเนี่ย )) หมายถึงว่ามีpowerอ่าคะ เค้าก็อ่อ power (แล้วกุก็นึกไม่ออก ตื่นเต้นวุ้ย ไมไม่บอกไรสร้างสรรค์ๆฟะ เฮ้อ)
Q: ทำอาหารเป็นมั๊ย      A: (เวนแล้ว คำถามที่กุไม่อยากให้มา) ก็เป็นคะ (ไม่ได้แหลน้า เค้าทอดไข่เป็น ต้มมาม่าเป็น จิงจิ้ง --*)
Q: ทำอะไรเป็นบ้าง     A: (กุไม่อยากแหลจิงๆ กลัวถามวิธีทำ) อ้ำๆอึ้งๆ (กรรมการจับไม่ได้ให้เตะเลย)
Q: แล้วทำอะไรทานเวลาแม่ไม่อยู่   A: แม่เคยสอนทำมักกะโรนีอ่าคะ
Q: แล้วอะไรอีก         A: ไม่มีแล้วอ่าคะ (แฮ่ๆ นี้หรอที่เค้าเรียกว่าทำอาหารเป็น อ้าก)
Q: อยู่หอกี่คน           A: คนเดียวคะ
Q: (ออกแนวตกใจกัน)  แล้วส่วนใหญ่เค้าอยู่กันกี่คน    A: ก็คนเดียวนะคะ เพราะห้องไม่ใหญ่มาก ห้องน้ำก็เป็นห้องน้ำรวม แต่ก็จะเป็นเพื่อนๆกันในละแวก ที่อยู่กันคนเดียวเพราะ...บลาๆๆๆๆๆๆ (โม้+จริง คนพูดชักงง)
Q: แล้วเครื่องใช้ในห้องก็มีครบหละซิ   A: ไม่นะคะ
Q: (หันไปถามกันว่ามีอะไรอีกมั๊ยคำถามสุดท้าย) ความสามารถพิเศษมีอะไรบ้าง  A: รำไทยมาตรฐาน (พี่นารจแก้ให้รำวงมาตรฐาน ฮ๋าๆ แหลไม่เนียนเลยกุ) เป่าขลุ่ย
Q: เพลงอะไรบ้าง       A:ก็หลายเพลงนะคะ ลอยกระทง เพลงชาติ ค้างคาวกินกล้วย(แหลไปอันนึง)
Q: แล้วจำโน้ตเพลงบ้างได้มั๊ย  ลองร้องมาซักเพลงนึง  A: ก็พอจำได้คะ ซ ซ ม ซ ล ด บลาๆๆๆๆ หนุกดีตอนนี้ กรรมการก็ร้องไปด้วย เหอะๆ
Q: เรียบร้อยแล้ว    A:เรียบร้อยแล้วหรอคะ อ่อคะๆ ขอบคุณคะ

นี้ขนาดเท่าที่จำได้ ยังยาวเลย เหอๆ
ต่อมาก็เดินไปอีกโซนนึงจะมีอยู่สามโต๊ะ เราไปโต๊ะที่หนึ่ง คราวนี้จำหน้าคนนี้ได้ว่าเป็นคนสำคัญของafsเลย ก็เลยแอบกลัวนะเนี่ย
Q: เป็นไงบ้างสัมภาษณ์   A: ก็เพลินๆดีคะ (ตอบอะไรของกุไปเนี่ย)
Q: เพลินๆเลยหรอ          A: แฮ่ๆ
Q:(ส่วนใหญ่แล้วคำถามจะเป็นด้านความพร้อมที่บ้านจะให้เราไปมั๊ย ทัศนคติเป็นยังไง ไปได้มั๊ย ขอแค่นี้ละกัน ขี้เกียจพิมพ์แล้ว เหนื่อย เหอๆ)
(ไอพวกที่เตรียมไปจะตอบอ่ะ สามจว.ชายแดนใต้ เลือกตั้ง โอบาม่า เศรษฐกิจสหรัฐ พันธมิตร บลาๆอ่ะ ไม่มีเล้ย เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราก็ไม่เคยคาดถึง)

ตอนบ่ายของวันนี้จะเป็นการสัมภาษณ์กลุ่ม ไม่ใช่ซิ กิจกรรมกลุ่ม มีโจทย์มาให้แล้วออกไปแสดงกันอ่ะ โคตรเกลียดเลยอิพวกอยากเด่นแม่ง .. กุเสนออะไรก็เอาไปพูดเป็นของตัวเองหมด พูดดังๆให้คนอื่นได้ยิน ให้กรรมการพูดหยั่งกะตัวเองคิดหมด พูดอยู่ได้ แทนจะรีบเขียนๆทำๆไปให้เสร็จๆ ก็เลยไม่พูดแม่งมันเลยช่วงหลังๆ พอตอนแสดงโดนกลุ่มสุดท้ายเลย เราก็ออกไปรำรองเง็ง เก้ๆกัง ไม่มีอารมณ์เหอๆ (ฟีลนี้เสือกมาผิดเวลาเอามากๆ )

ตอนกลางคืนก็มีกิจกรรมกลุ่มอีกอีเจ้คนนั้นก็เสนอบลาๆอยู่คนเดียว  ดี..คนอื่นไม่ต้องทำอะไร หึๆ เจ้แกจัดการหมด

พอกิจกรรมหมดก็เริ่มมานั่งเป็นวงแล้วมาเล่าความรู้สึกกัน ตอนนี้เรียกน้ำตาได้เหมือนกัน (แต่เราไม่นะ) ซึ้งๆกันไป แล้วทีนี้มีหลายเสียงรีเควสขอแด๊นกันเท่านั้นแหละ แด๊นกันยาวเลย มันส์มากๆ จากวันแรกที่แต่ละคนยังอายๆ วันนี้แบบไม่เหลือคราบเลยอ่ะ ฮ่าๆ โคดหนุกเลย บางคนยังไม่เคยคุยด้วยเลยหวะ เหอๆ โดยเฉพาะผู้ชาย (กุพลาดไปได้ไงฟะ 555+) เมล์ก็ไม่ขอ รูปก็ไม่ค่อยถ่าย ไม่มีอารมณ์ดอกจิง

ตอนนี้ตอนท้ายพึ่งมานึกได้ว่าช้านก็อยากถ่ายรูปเลยไปถ่ายนิดๆหน่อย ถ่ายกะพี่นาร์จที่น่าร้ากโคตรๆๆ โคตรปลื้มเจ้แกเลย และแล้วงานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกรา

วันสุดท้ายวันที่ 10 ต.ค. ไปเมืองเก่ากัน
วันนี้ไปอยุธยาเมืองเก่าของเราแต่ก่อน โย่วๆๆๆๆ ร้อนมากๆ มีการต้อนรับอย่างดี เดินทั่วอยุธยาอย่างกะเดินพาเหรด ไปดูเค้าทำโรตีสายไหมกะไปซื้อหนังปลา แต่ที่เด็ดสุดๆละก็ ไปดูลิเกฮูลูเวอร์ชั่น อยุธยา โหย ตอนแรกไปเป็นตากล้องซักพักนึงอดใจไม่ไหววุ้ย แจมกะเค้าหน้าเวทีตรงนั้นเลยอิพวกตากล้องนี่ ซักพักนึงก็แห่กันมาหมด มันส์มาก แล้วพอกลับเข้าในกทม.ก็เฉลยบัดดีบัดเดอร์กัน จะบอกว่าทั้งบัดดี้บัดเดอร์ของชั้นอ่าเป้นคนที่ปลื้มมากๆ แล้วจะบอกว่ากรี้ดสุดๆ เหอๆ แล้วเราก็รีบไปสายใต้กัน แยกย้ายกันในที่สุด เหนื่อยแต่ก็คุ้มค่า

ได้ไม่ได้ไม่รู้ เราทำดีที่สุดแล้ว เห็นคนอื่นจากที่อื่นๆก็เก่งๆทั้งนั้น เราจึงไม่หวังมาก เอาเป็นว่าallah bless u & me na